Over mij
Over Vuurbloei
Soms brengt het moederschap je niet alleen dichter bij je kind, maar ook bij jezelf.
Door mijn eigen moederschap ontdekte ik hoe sterk mijn eigen jeugd nog doorwerkte. Ik wilde mijn kind begrijpen en het anders doen dan ik zelf had geleerd. Maar ondertussen merkte ik dat ik mezelf opnieuw steeds verder naar de achtergrond schoof.
Mijn naam is Lieke Hakkens
Ik ben moeder, coach en oprichtster van Vuurbloei Coaching. Maar voordat ik moeder werd van een kind met een vurig karakter, was ik zelf ook zo'n gevoelig kind.
Als kind was ik creatief, extravert en had ik een sterke behoefte om mezelf te kunnen zijn. Gaandeweg leerde ik dat mezelf zijn niet altijd werd geaccepteerd. Wanneer ik liet zien wie ik werkelijk was, voelde ik afwijzing.
Dus ik leerde me aanpassen. Aan de mensen om me heen, aan situaties en aan wat er van mij werd verwacht.
Dat nam ik mee in mijn volwassen leven. Ik bleef me aanpassen om erbij te horen, om gezien en geaccepteerd te worden. Pas veel later begon ik te ontdekken hoeveel ik mezelf daarin was kwijtgeraakt.
Ik wilde het anders doen
Toen ik moeder werd, wilde ik het goed doen. Ik kende vanuit mijn eigen jeugd hoe het voelde om je steeds aan te moeten passen. Dat wilde ik mijn kind besparen. Ik probeerde hem te begrijpen en rekening te houden met zijn behoeften.
Ik zocht naar de juiste aanpak. Las boeken, probeerde adviezen en nam me telkens voor om geduldiger en begripvoller te reageren. Wanneer ik niet meer wist hoe ik met een situatie moest omgaan, viel ik terug op wat ik zelf van vroeger kende.
Maar hoe doe je het anders als je zelf geen ander voorbeeld hebt gehad?
Langzaam begon ik te ontdekken dat ik vooral bezig was met wat mijn kind nodig had. Met zijn gevoelens, zijn behoeften en zijn grenzen. Die van mezelf schoof ik steeds verder naar de achtergrond.
Eigenlijk deed ik wat ik als kind al had geleerd: me aanpassen aan de ander.
Ik begon te zien dat ik oude patronen uit mijn jeugd meenam in mijn moederschap. Patronen waarvan ik juist had gehoopt dat ik ze niet zou doorgeven.
Mijn weg naar Vuurbloei
Ik bleef zoeken naar hoe ik het anders kon doen. Niet alleen in het moederschap, maar ook in de manier waarop ik met mezelf omging.
Tot chronische pijn en vermoeidheid ervoor zorgden dat ik niet meer op dezelfde manier door kon gaan. Mijn lichaam gaf grenzen aan die ik niet langer kon negeren. Vertragen was geen keuze meer.
De begeleiding van een life coach werd een keerpunt. Ik begon te begrijpen hoe ik mezelf jarenlang had aangepast. Ik leerde opnieuw op mijn intuïtie te vertrouwen en ontdekte talenten die ik onderweg uit het oog was verloren.
Yoga, Human Design, energetisch werk en zingeving helpen mij om in contact te blijven met mijn lichaam, mijn emoties en mezelf. Om niet opnieuw voorbij te gaan aan wat ik voel en nodig heb.
Hoe meer ik mezelf terugvond, hoe vaker ik terugdacht aan het kind dat ik vroeger was. Aan hoe het voelde om je steeds te moeten aanpassen om geaccepteerd te worden.
Juist daarom wilde ik iets betekenen voor kinderen die steeds te horen krijgen dat ze anders moeten zijn. Minder gevoelig, minder fel, minder eigenwijs.
Maar ik besefte dat ik daarvoor bij de ouders moest beginnen. Want wanneer ouders begrijpen wat de karaktereigenschappen van hun kind betekenen en wat het gedrag hun probeert te vertellen, kunnen ze anders reageren.
Vanuit die overtuiging besloot ik de opleiding tot Vuurkind-coach te volgen. Zo ontstond uiteindelijk Vuurbloei.
Waarom Vuurbloei bestaat
Ik weet hoe het voelt om te denken dat je jezelf moet aanpassen om geaccepteerd te worden. Om steeds meer rekening te houden met anderen en ondertussen steeds verder van jezelf verwijderd te raken.
Dat gevoel wil ik kinderen besparen.
Ik wil niet dat kinderen opgroeien met het idee dat hun gevoeligheid, sterke wil of intense emoties iets zijn wat ze moeten veranderen om erbij te horen.
"Ik geloof niet in het doven van dat vuur. Ik geloof in het leren begrijpen ervan."
Natuurlijk hebben kinderen grenzen nodig. Ze mogen leren omgaan met hun emoties en rekening houden met anderen. Maar dat hoeft niet ten koste te gaan van wie ze zijn.
Daarom wil ik ouders leren verder te kijken dan het gedrag. Niet alleen proberen te stoppen wat een kind doet, maar begrijpen wat het nodig heeft en hoe je het daarin kunt begeleiden.
Wat gedrag je kan vertellen
De eigenschappen die je zo waardeert in je kind, kunnen ook de eigenschappen zijn waar jullie het meest over botsen. Maar dat betekent niet dat die eigenschappen verkeerd zijn.
Een kind met een sterke wil kan vastberaden zijn en goed weten wat het wil. Maar wanneer het spanning ervaart of iets anders loopt dan verwacht, kan diezelfde sterke wil zich uiten in verzet.
Hoe een eigenschap naar buiten komt, hangt niet alleen af van het karakter van je kind. Ook vermoeidheid, prikkels, emoties en wat er op dat moment van je kind wordt verwacht, kunnen invloed hebben.
Daarom kijk ik niet alleen naar het gedrag dat zichtbaar is. Ik kijk ook naar de eigenschappen die erachter kunnen zitten en naar wat je kind op dat moment nodig heeft.
Want het doel is niet om die eigenschappen af te leren, maar om je kind te begeleiden in het omgaan ermee.
Twee kanten van dezelfde eigenschap
Sterke wil Zelf keuzes maken | Blijven verzetten
Gevoeligheid Meevoelen met anderen | Snel overweldigd raken
Nieuwsgierigheid Willen ontdekken | Blijven doorvragen
Daadkracht Initiatief nemen | Alles willen bepalen
Creativiteit Eigen oplossingen bedenken | Moeite met vaste regels
Rechtvaardigheidsgevoel Opkomen voor anderen | Blijven discussiëren
Het kind hoeft niet anders te worden
We kijken hoe het kind zijn eigenschappen kan leren begrijpen en gebruiken, ook wanneer die soms voor strijd zorgen.
De ouder doet ertoe
Ook jouw gevoelens, behoeften en grenzen krijgen aandacht. Je hoeft jezelf niet weg te cijferen om je kind te begeleiden.
Begrip én grenzen
Je kind mag boos of verdrietig zijn wanneer je een grens stelt. Dat betekent niet dat je die grens moet loslaten.
Van persoonlijke ervaring naar professioneel begeleiden
Mijn eigen ervaringen brachten me bij Vuurbloei. De opleiding tot Vuurkind-coach gaf me de kennis en handvatten om ouders ook professioneel te begeleiden.
Tijdens mijn opleiding tot Vuurkind-coach heb ik mij verdiept in de behoeften en emoties achter gedrag, de invloed van de gezinssituatie en de rol van de ouder. Ik leerde hoe ik deze kennis kan toepassen om samen met ouders te onderzoeken waar de strijd vandaan komt en wat hun kind nodig heeft.
Vuurbloei is aangesloten bij CAT, een beroepsorganisatie binnen de complementaire zorg. Als aangesloten coach werk ik volgens de beroeps- en gedragsregels die bij deze aansluiting horen. Deze stellen eisen aan professioneel handelen en een zorgvuldige omgang met cliënten.
Wil je meer weten over hoe ik werk?
Door mijn eigen ervaringen weet ik hoe moeilijk het kan zijn om het anders te doen, zelfs als je heel goed weet wat je niet wilt.
Herken je iets van jezelf in mijn verhaal en ben je benieuwd hoe ik ouders begeleid? Dan maak ik graag kennis met je.
Waar vuur niet gedoofd wordt, maar richting krijgt.
Plan een gratis kennismaking